Ўзбек тили морфем қурилиши бирликларини, жумладан, ўзак ва қўшимчаларни маъно товланишига эга бўлмаган фақат бир (стандарт) маъно ифодалайдиган бирликлар сифатида талқин этиш умумий тилшуносликка доир адабиётларда кенг тарқалган. Лекин ҳар қандай табиий тилда бўлгани каби, туркий тиллар, хусусан, ўзбек тили морфемалари ҳам кўп маънолилик, кўп вазифалилик, маънодошлик (синонимия), шаклдошлик (омонимия), маъно зидлиги (антонимия) хусусиятларига эга. Ўзбек тили морфем қурилиши бирликлари қамров доираси учун ҳам морфем такрорлар (морфем плеоназм), синкретизм (маъноларнинг қоришиқлиги), қўшма аффикслар, аналитик ва синтетик формантларнинг хослиги, боғли ва асемантик бирликларнинг тўхтовсиз ҳосил бўлиб туриши тил тизимидаги узлуксиз тарихий жараёнларнинг маълум кўриниши бўлиб, муайян синхрон даврларда шакл ва мазмуннинг турлича муносабатларини акс эттиради.