Ўзбек ва қорақалпоқ халқлари азалдан қондош ва жондош қавмлар саналади. Улар яшаётган минтақалар яқин ва туташ бўлиши билан бирга тили ҳам, дили ҳам бир-бирига яқиндир. Навоий ижоди тимсолида ўзбек халқи кўз олдимизга келса, Бердақ ижоди мисолида Амударёнинг қуйи оқими бўйлаб жойлашган қадимий элат – қорақалпоқларнинг босиб ўтган йўли кўз олдимизда қаддини тиклайди. Чунки даҳолар орасида буюк муштараклик туйғуси бор.