ИНЖУ (мўғулча) — ўрта асрларда Мўғулистонда хотин кишининг сепи (қарамоғидаги кишилар билан бирга), шунингдек, чингизий шаҳзодаларнинг улус мулклари. Mac, Ўқтойхон Чиғатойхонга Мовароуннаҳрни 1239 й. И. тарзида берган. Ҳулокуийлар давлати худудида Инжу — шахсан хон ва хонзодаларга тегишли ерлар (араб, хосса, хосс инжу шундан). Инжу, шунингдек, турли унвондаги кишиларни, мас, элхон, унинг хотинлари ёки шаҳзодаларга мансублигини (баъзан уларнинг ер-мулклари билан бирга) англатган.